Tag: uiterlijk

Moddervet

Ik heb hier al eerder over mijn calepingske geschreven: het notitieboekje dat mijn onafscheidelijke metgezel is en waaraan ik de dingen toevertrouw, waarvan ik denk dat die ooit eens te pas zouden kunnen komen.

Naar aanleiding van iets dat me gisteren overkwam, heb ik net even opgezocht wat ik allemaal over dikke mensen genoteerd heb. Hier volgt een kleine bloemlezing:

  • Hij/zij is zo dik zijn dat er een planeet rond zijn/haar kont cirkelt.
  • Hij/zij is zo dik dat zijn/haar schoolfoto een luchtopname is.
  • Hij/zij zou een prima inbre(e)k(st)er zijn, want zijn/haar kont zou zijn/haar voetsporen uitwissen.
  • Hij/zij is zo dik dat het paard op zijn/haar T-shirt echt lijkt.

Ik zat gisteren in een café dat ook wel te eten schaft, als je niet op pauwentongetjes uit bent. Aan de belendende tafel waren twee jongens van de gestampte pot bezig gein met elkaar te hebben en uien te tappen. En wat zei een van hen opeens?
─”Ooit had ik een lief dat zo dik was dat ik er al drie slows mee gedanst had voor ik merkte dat ze nog op haar stoel zat.”

Ik probeerde te verhinderen dat ik het uitproestte, maar daardoor verslikte ik me dusdanig dat ik bijna stikte.

Christene zielen! Hoe verzinnen sommige mensen het?

Krabbelen in de marge

notitieIk heb vandaag al drie keer mijn onafscheidelijke notitieboekje getrokken om er een aantekening aan toe te vertrouwen:

1. Men kan geen omelet maken zonder eieren te breken, maar het is verbazingwekkend hoeveel eieren men kan breken zonder dat een omelet daar het gevolg van is.

Bij mij waren dat er vanmorgen dertig. Inderdaad, een compleet karton.

2. Een van de voordelen van alleen wonen is dat je hardop tegen jezelf kunt praten zonder dat iemand twijfels omtrent je geestelijke vermogens koestert.

Alleen jammer dat ik altijd meningsverschillen met mezelf heb.

3. Toen ik daarnet in mijn auto zat, zag ik een buitengewoon knappe man. Ik staarde hem aan, glimlachte en klapte toen het spiegeltje omhoog.

Begrijp me vooral niet verkeerd: ik ben allerminst het soort gezelschap dat ik zou verzinnen als ik eenzamer was dan ik nu ben.

Het schort me in de kruin(en)

kruinIk ben geboren en getogen met een dubbele haarkruin. Nu is dat niet echt een buitengewoon uitzonderlijk fenomeen, maar het is toch voldoende zeldzaam om de voedingsbodem te zijn waarop bijgeloof en bakerpraat welig tieren. Ik maak even de balans op.

Mensen met twee kruinen:

    • zijn buitengewoon slim.
      Dat is volkomen waar. Ik ben een wonder van intelligentie (en ook van charme en erotiek, maar dat doet hier niet ter zake).
    • zullen meer dan één vrouw hebben.
      Oei! Dan mag ik wel opschieten, want ik heb nog steeds niemand gevonden die op me rijmt.
    • zijn gelukkig in geldzaken.
      Juist! Ik heb vanmorgen dankzij een kraslotje vijf euro binnengerijfd.
    • maken veel reizen.
      Zo is ‘t maar net. Ik globetrot met heilige bezieling en geïnspireerde toewijding.
    • zullen brood eten op twee continenten.
      Fout! Ik heb niet op twee, maar op vijf werelddelen brood gegeten.
    • zijn zeer ondeugend.
      Inderdaad! Ik ben nogal een patéke, hoor!
    • zullen in minstens twee landen leven.
      Akkoord, maar het is niet mijn verdienste dat ik een Vlaamse gaucho ben.
    • hebben vaak een slecht humeur.
      Tja, ik ben vaak in een humeur dat me naar een drankhol drijft, maar of dat nu een slecht humeur is …
    • zijn opvliegend.
      Daar kan geen twijfel over bestaan. Het is verbazingwekkend dat het hier te mijnent nog allemaal in de verf zit.
    • hebben grote kans om de verdrinkingsdood te sterven.
      Dat valt af te wachten, want je kunt veel van me zeggen, maar niet dat ik een verzopen man ben (gezochte woordspeling).

Het enige dat ik met zekerheid weet, is dat de kapper mij niet graag ziet komen. Zijn arbeid, hoe noest die ook is, resulteert steevast in een bespottelijk en chaotisch kapsel dat naar de naam coupe windhoos luistert en mij de titel Bolsjewiek bezorgde.

Als je haar maar goed zit

De majesteitelijke koningin van Nederland heeft gisteravond haar troonsafstand aangekondigd. Ze verscheen daarvoor op de televisie en het moet gezegd dat ze er patent uitzag, toch zeker voor een dame van bijna vijfenzeventig. Tja, er zit natuurlijk nauwelijks sleet op iemand die alles in de schoot geworpen krijgt en bulkt van het geld.

koninginIk herinner mij hoe ze op een keer ter gelegenheid van Koninginnedag een boottochtje en een wandeling maakte. De haardos die ze toen vertoonde, vervulde me met sprakeloosheid. Wij, Belgen, mochten wel denken dat onze steevast omstandig gecoiffeerde Fabiola op dat gebied de … eh … kroon spande. We dachten verkeerd. Beatrix torste iets op haar hoofd dat mij op het eerste gezicht een termietenheuvel toescheen: een sterk staaltje van een door spitstechnologie bijeengehouden en dus stormbestendig kapsel, waarin opgewonden vogeltjes met plezier zouden rondscharrelen als de lijfwachten even een oogje dichtknepen. Meteen daarna stak een van mijn hebbelijkheden de kop op. Ik laat me niet licht imponeren door roem en ik zal ook niet zo gauw in mijn broek plassen van ontzag, want als ik celebriteiten of hoogwaardigheidsbekleders zie, probeer ik me die altijd in hun blootje voor te stellen. Ik zag Beatrix dus zonder kleren door ’s-Hertogenbosch kuieren … Ik heb nog nooit zo snel de televisie afgezet.

Gisteravond heb ik mijn hebbelijkheid kunnen onderdrukken. Ik zou daar voorzeker niet lekker op geslapen hebben.

Die Maggie toch!

Als ik Maggie De Block zie ─ de Belgische staatssecretaris voor Asiel en Migratie, Maatschappelijke Integratie en Armoedebestrijding ─ moet ik telkens aan mijn moeder denken. Die was ook op zo’n feestelijke manier uitgedeind en dus zwaarlijvig, om niet te zeggen heel dik, maar ze bekreunde zich niet om al die overtollige kilo’s. Ik heb haar alleszins nooit mistroostig op een weegschaal zien staan. Ze maakte altijd als eerste grapjes over haar indrukwekkende voorkomen, kwestie van het gras voor de voeten van spotters weg te maaien en de wind uit de zeilen van lomperiken te nemen. Ik denk dat onze staatssecretaresse ook die kunst verstaat. Gisteren verscheen ze op de televisie in het programma De Slimste Mens en terwijl een lachje als een zonnetje uit haar onderkinnen opdook, zei ze:

MaggieDeBlock

Het is volbracht

verfrommeld

Ik ben er me van bewust dat het geen wereldschokkende gebeurtenis is, maar ik heb daarnet een putdiepe zucht geslaakt toen ik het onderhoudswerk aan Uilenvlucht voltooide.

Mijn blog heeft een flinke beurt gekregen. Hoewel het geen titanenwerk en al evenmin een sisyfusarbeid was, ben ik er toch een paar dagen krachtig mee in de weer geweest. Ik diende bijna duizend teksten ─ 943 ─ opnieuw met een illustratie op te fleuren en dan ben je wel even bezig, hoor! Als het aan mij ligt, is dit niet voor herhaling vatbaar. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om alle links na te kijken en die waar nodig aan te passen, bij te sturen, of zelfs te begraven als het dode exemplaren betrof.

Ik denk dat Uilenvlucht opnieuw een nogal gunstig uitgevallen aanblik biedt en ik hoop dat zo te houden. Een mens zou er haast optimistisch van worden.

gelikt

Als liefde verwatert

Twee dames ─ vermoedelijk moeder en dochter ─ streken neer op een terras aan de rand van het plein. In hun kielzog dobberde een man ─ allicht de echtgenoot en vader ─ die ze waarschijnlijk zeer tegen zijn zin op sleeptouw hadden genomen tijdens hun eindeloze strooptocht door straten vol opgefokte consumptiewinkels en die bezig was de pijn van het zijn in zweet te verdrinken. Zijn hemd vertoonde indrukwekkende okselvijvers en in zijn pantalon kon men zowaar een reetriviertje ontwaren. Hij deelde het gezelschap mee dat hij eerst overtollig en hoogst opdringerig vocht uit zijn lichaam diende te verwijderen en verdween, op meewarige wijze nagestaard door vrouw en kroost.

De moeder zuchtte grondeloos diep en afficheerde toen onomwonden:
“Het is een regelrechte afknapper als je tot de ontdekking komt dat de persoon die je zo hartstochtelijk beminde voor ruim 70% uit water bestaat.”

Ik trok gelijk mijn zakboekje om haar bevinding te noteren, teneinde die vandaag met jullie te delen.