Tag: kalenderwijsheid

Wat geef je?!

SluiterkensdagDeze morgen verklapte mijn scheurkalender, De Druivelaar, dat het vandaag ‘sluiterkensdag voor moeders’ is. De meesten van jullie kunnen zich daar vermoedelijk weinig of niets bij voorstellen, maar ik keerde terug naar een verleden waarin ik nog klein en boosaardig was en iedereen die er voor mij toe deed nog leefde.

De sluiterkensdagen ─ een Vlaamse folkloristische traditie die helaas bijna verdwenen is ─ zijn de vier dagen voor het begin van de katholieke veertigdaagse vasten op Aswoensdag. De zaterdag is voor de moeders, op zondag zijn de vaders aan de beurt, op maandag de meisjes en de jongens op dinsdag. Op hun respectievelijke sluiterkensdag mag men de moeders, de vaders, de jongens of de meisjes buiten- of opsluiten. De slachtoffers dienen vervolgens hun toegang of vrijheid af te kopen door de belofte om iets te doen, of door de daders te trakteren.

Mijn ouders en ikzelf hebben altijd enthousiast aan dat gebruik deelgenomen en ik bewaar goede herinneringen aan de vaak spitsvondige manier waarop wij de slachtoffers in spe probeerden te bewegen om zich naar buiten te begeven. Mais où sont les neiges d’antan

Bij gebrek aan beter heb ik net een vriendin, die tevens moeder is, buitengesloten.
“Wat geef je?!” riep ik toen ze aan de deur rammelde.
Ze wist niet waar ze het had en dacht dat ik zo het gesticht in kon.

Het schort me in de kruin(en)

kruinIk ben geboren en getogen met een dubbele haarkruin. Nu is dat niet echt een buitengewoon uitzonderlijk fenomeen, maar het is toch voldoende zeldzaam om de voedingsbodem te zijn waarop bijgeloof en bakerpraat welig tieren. Ik maak even de balans op.

Mensen met twee kruinen:

    • zijn buitengewoon slim.
      Dat is volkomen waar. Ik ben een wonder van intelligentie (en ook van charme en erotiek, maar dat doet hier niet ter zake).
    • zullen meer dan één vrouw hebben.
      Oei! Dan mag ik wel opschieten, want ik heb nog steeds niemand gevonden die op me rijmt.
    • zijn gelukkig in geldzaken.
      Juist! Ik heb vanmorgen dankzij een kraslotje vijf euro binnengerijfd.
    • maken veel reizen.
      Zo is ‘t maar net. Ik globetrot met heilige bezieling en geïnspireerde toewijding.
    • zullen brood eten op twee continenten.
      Fout! Ik heb niet op twee, maar op vijf werelddelen brood gegeten.
    • zijn zeer ondeugend.
      Inderdaad! Ik ben nogal een patéke, hoor!
    • zullen in minstens twee landen leven.
      Akkoord, maar het is niet mijn verdienste dat ik een Vlaamse gaucho ben.
    • hebben vaak een slecht humeur.
      Tja, ik ben vaak in een humeur dat me naar een drankhol drijft, maar of dat nu een slecht humeur is …
    • zijn opvliegend.
      Daar kan geen twijfel over bestaan. Het is verbazingwekkend dat het hier te mijnent nog allemaal in de verf zit.
    • hebben grote kans om de verdrinkingsdood te sterven.
      Dat valt af te wachten, want je kunt veel van me zeggen, maar niet dat ik een verzopen man ben (gezochte woordspeling).

Het enige dat ik met zekerheid weet, is dat de kapper mij niet graag ziet komen. Zijn arbeid, hoe noest die ook is, resulteert steevast in een bespottelijk en chaotisch kapsel dat naar de naam coupe windhoos luistert en mij de titel Bolsjewiek bezorgde.

Dubbelzinnigheden

Hoe kan de tijd de wonden helen als de herinnering ze openkrabt?
Cees Nooteboom

Elf september zal ongetwijfeld voor altijd een gedenkwaardige dag blijven. Ik heb er hier al eerder over geschreven. Vandaag wil ik het echter niet over bezwijkende torens in Manhattan hebben, maar deze gebeurtenis als kapstok gebruiken om er een ongenoegen, indien al niet een ergernisje van me aan op te hangen.

Elf september is voor ons 11/9 en voor de Amerikanen 9/11. Het weze mij toegestaan om dat zeer verwarrend te vinden. Ik kan me voorstellen dat deze verschillende manier van dateren al menig misverstand heeft veroorzaakt. Als je vriendinnetje of je vriendje uit de Joenaaitut Steets laat weten dat zij of hij op 7/8 komt logeren, zullen ze niet op zeven augustus, maar al een maand eerder, op acht juli, aan je deur staan en dat kan in voorkomend geval voor verwikkelingen, ja zelfs voor onaangename verrassingen zorgen.

Ik pleit er dus voor om het dateren te standaardiseren, teneinde voortaan alle twijfel uit de wereld te helpen. De volgorde die wij gebruiken, dag/maand/jaar, lijkt me alleszins logischer dan de maand/dag/jaar van de overkant, dus stel ik voor dat de Amerikanen voor een keertje hun pedante zelfgenoegzaamheid opzijzetten, zodat we in de jaren die komen op 11/9 de duizenden slachtoffers van de teloorgang der New Yorkse Twin Towers kunnen gedenken.