{"id":13838,"date":"2026-02-22T10:34:03","date_gmt":"2026-02-22T09:34:03","guid":{"rendered":"https:\/\/uilenvlucht.jotemo.be\/?p=13838"},"modified":"2026-02-22T10:34:03","modified_gmt":"2026-02-22T09:34:03","slug":"er-zijn-grenzen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/uilenvlucht.jotemo.be\/?p=13838","title":{"rendered":"Er zijn grenzen"},"content":{"rendered":"<p align=\"justify\">Toen ik op de schoolbanken met de klassieke oudheid kennismaakte, overviel mij een vreemd soort melancholie, die ik nauwelijks in woorden vermag te vatten, maar die van geen wijken wilde weten. Ik verlangde hevig naar Hellas en toen ik er eindelijk heen kon reizen, met mijn eigen auto en in het verkwikkende gezelschap van Reinhold \u2500 mijn makker, mijn maat en mijn spitsbroeder die ik hier al eerder opgevoerd heb \u2500 beantwoordde Griekenland volledig aan mijn verwachtingen. Er hangt daar iets in de lucht dat ik niet kan omschrijven, omdat het zo veelomvattend en alomtegenwoordig is, maar dat iets was precies wat ik er hoopte te vinden: ik voelde me thuis.<\/p>\n<p>We bezochten het noordelijke landsgedeelte en staken toen eerst door naar Istanbul in Turkije. Wat ons enkele dagen later op de terugweg naar Griekenland overkwam, kunnen jullie hieronder lezen.<br \/>\u2500\u201cDit is veel te gevaarlijk\u201d, zei ik tegen Reinhold, die naast me in de auto zat te dommelen. \u201cWe riskeren hier voortdurend ons leven.\u201d<\/p>\n<p>We waren veel te laat uit Istanbul vertrokken en de duisternis overviel ons lang voor we de grens met Griekenland bereikten. Nu hadden ze in Turkije waarschijnlijk nog nooit van periodieke autokeuring gehoord, want voortdurend doemden er onverlichte auto\u2019s en vrachtwagens voor ons op: schimmen die ik soms pas op het laatste nippertje opmerkte. Niet te doen! Bovendien kwamen we herhaaldelijk in zwermen insecten terecht, die zich in groten getale tegen de voorruit te pletter vlogen en daar een bijzonder wansmakelijke smurrie achterlieten, zodat we af en toe noodgedwongen halt dienden te houden, wanneer de sproeiers en de wissers het niet meer konden bolwerken en er manuele bijstand nodig was.<\/p>\n<p>Het zal rond een uur of elf geweest zijn dat we de grens bereikten. We reden over een lange brug, waarop zich een groot aantal tot de tanden gewapende militairen bevonden \u2014 Turkije en Griekenland waren nooit goede maatjes \u2014 en kwamen vervolgens in de douanezone. De Turken lieten ons ongemoeid, maar bij de Grieken moesten we stoppen. Twee jeugdige manspersonen in een nerveus gesneden BMW \u2500 reinrassige Hengste auf vier R\u00e4dern \u2500 vonden ze verdacht. Of we iets aan te geven hadden?<br \/>\u2500\u201cZeven kilogrammetjes marihuana\u201d, zei Reinhold in het Engels en met behoud van glimlach.<br \/>Hij was niet enkel thuis de leukste, maar ook ver daarbuiten.<br \/>\u2500\u201cHou je stroopwafel!\u201d siste ik, maar het was al te laat.<\/p>\n<p>Men wenkte ons opzij en verzocht ons uit te stappen. Daarna begonnen ze mijn scheurijzer leeg te maken en te slopen. Ik heb sindsdien nooit meer zoiets meegemaakt. Ze kleedden mijn auto helemaal uit. Zelfs de deurbekledingen en het dashboard moesten eraan geloven. De ravage! Aangezien er niks was, vonden ze ook niks \u2026 en hoewel ik het ergste vreesde, moet het gezegd dat ze alles keurig in de oorspronkelijke staat terugbrachten, al waren ze daar wel een paar uur zoet mee. <\/p>\n<p>Het was na twee\u00ebn toen we mochten beschikken. We gingen nog even op zoek naar een hotelkamer, maar vingen overal bot, zodat we de rest van de nacht in de auto dienden door te brengen. Eigen schuld, dikke bult. Ik kon Reinhold wel het zwart uit zijn haar meppen, maar hij was blond.<\/p>\n<p>Nauwelijks een week later \u2026 maar dat vernemen jullie morgen wel.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Toen ik op de schoolbanken met de klassieke oudheid kennismaakte, overviel mij een vreemd soort melancholie, die ik nauwelijks in woorden vermag te vatten, maar die van geen wijken wilde weten. Ik verlangde hevig naar Hellas en toen ik er eindelijk heen kon reizen, met mijn eigen auto en in het verkwikkende gezelschap van Reinhold [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[250],"tags":[47,65,136,168,342],"class_list":["post-13838","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-onderweg","tag-drugs","tag-griekenland","tag-reizen","tag-turkije","tag-vrienden"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/uilenvlucht.jotemo.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13838","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/uilenvlucht.jotemo.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/uilenvlucht.jotemo.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/uilenvlucht.jotemo.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/uilenvlucht.jotemo.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=13838"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/uilenvlucht.jotemo.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13838\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13839,"href":"https:\/\/uilenvlucht.jotemo.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13838\/revisions\/13839"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/uilenvlucht.jotemo.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=13838"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/uilenvlucht.jotemo.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=13838"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/uilenvlucht.jotemo.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=13838"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}