Ik had een vriend van me op bezoek, Reinhold, met wie ik enkele biertjes likte en aan een paar stevige joints lurkte. Hoewel ik in hevige mate aan hoogtevrees lijd, ben ik hoegenaamd niet bang om high te worden. Zoals sommigen van jullie ongetwijfeld weten, kan een dergelijke toestand de geest bijzonder dartel maken. Toen dat bij mij het geval was, besloot ik een grap te vertellen \u2026 over een butler \u2026 En Reinhold luisterde ingetogen naar wat ik te vertellen had.<\/p>\n
\u2500\u201cLord Spacecake woonde sinds jaar en dag in het Lake District,\u201d stak ik van wal, \u201chelemaal in het noorden van Engeland en meer bepaald in het stadje Cockermouth. Hij had een butler.\u201d
\u2500\u201cJames!\u201d gniffelde mijn gezel.
\u2500\u201cNee!\u201d steigerde ik. \u201cHij heette Rogaciano.\u201d
\u2500\u201cChristus!\u201d siste Reinhold.
\u2500\u201cBijlange niet!\u201d speelde ik ergernis. \u201cGilipollas! Rogaciano Gilipollas.\u201d
\u2500\u201cOok goed\u201d, sputterde hij. \u201cRoga\u2026 dinges \u2026 Vanzwiereltruis.\u201d
\u2500\u201cHet is inderdaad geen eenvoudige en nog minder een courante naam,\u201d vervolgde ik welgemoed, \u201cmaar je moet weten dat die butler, Rogaciano Gilipollas dus, een soortement gastarbeider was. Hij kwam uit een ver buitenland, helemaal uit Mexico, waar hij gedurende vele jaren deel had uitgemaakt van een mariachi-orkest, in de hoedanigheid van meesterlijk snarenplukker van een guitarr\u00f3n \u2026 dat is zo\u2019n flink uit de kluiten gewassen stuk jammerhout \u2026 een reuzengitaar en otras palabras. Enfin \u2026 Op zekere dag had hij last gekregen van een hernia umbilicalis, wat het Latijnse equivalent is \u2026\u201d
\u2500\u201cMeneer spreekt talen!\u201d proestte Reinhold en vanwege de milde staat van euforie waarin wij verkeerden, gaf die onnozele opmerking aanleiding tot een minutenlange lachkramp.
\u2500\u201c\u2026 wat het Latijnse equivalent is voor hetgeen wij in de wandeling een navelbreukje noemen\u201d, nam ik de draad weer op. Reinhold richtte zich met een ruk op en staarde me ongelovig aan. Ik glimlachte sereen. \u201cDat euvel speelde hem al sinds zijn geboorte parten,\u201d was er me geen spinnenweb voor de mond gewassen, \u201cmaar werd nooit goed verzorgd, omdat zijn ouwelui arme keuterboertjes waren, die in de Bols\u00f3n van Mapimi \u2014 dat is een hete en onvruchtbare dalkom in de Mexicaanse staat Chihuahua, waar ook dat beroemde preutenlikkertje \u2026 eh \u2026 dat op vagina\u2019s beluste hondje vandaan komt \u2014 in die godverwaten streek dus bezaten zij, Rogaciano\u2019s ouders, een klein hoevetje, un ranchito met andere woorden, waar zij voor eigen gebruik wat schrale akkergewassen verbouwden en een magere koe \u2026 eh \u2026 koesterden \u2026\u201d
\u2500\u201cBen jij nu helemaal van god los?!\u201d riep Reinhold. \u201cWat zit jij opeens uit je nek te kletsen en over keuterboeren en een magere koe? Dat maakt toch allemaal geen zak uit!\u201d
\u2500\u201cToch wel,\u201d protesteerde ik, \u201cwant die keuterboeren waren Rogaciano\u2019s mama en papa, en hun koe had aan Sinterklaas een Tiroolse bel gevraagd, om rond haar nek te hangen en klingelend \u2026\u201d
\u2500\u201cDe rapen zijn gaar!\u201d schuddekopte hij.
\u2500\u201cRapen kreeg ze nooit, die koe\u201d, treiterde ik. \u201cRapen gedijden niet in het meedogenloze klimaat dat daar heerste. Meestal at ze \u2026\u201d
\u2500\u201cCowabunga!\u201d sudderde hij.
\u2500\u201cDa\u2019s ook een mooie naam voor een koe,\u201d gaf ik toe, \u201cmaar ze heette Mercedes.\u201d
\u2500\u201cAl heette ze Toyota of La Vache Qui Rit!\u201d ging hij bijna door het behang. \u201cWat salamandert dat?\u201d
\u2500\u201cOp hun erf krioelde het van salamanders\u201d, draafde ik door. \u201cZe glisten overal rond, maar de mooiste exemplaren, die gevlekte, hielden zich schuil onder de golfplaten waarmee \u2026\u201d
\u2500\u201cKop toe of ik maal je tot pulp!\u201d dreigde hij.
\u2500\u201cGemalen pulp kreeg Mercedes dan weer wel en dat at ze graag \u2026\u201d
\u2500\u201cBasta!\u201d
\u2500\u201cWil je \u2018t vervolg niet horen?\u201d fleemde ik.
\u2500\u201cJe mag samen met die moeraskinkel van een butler \u2026\u201d
\u2500\u201cElke avond hangen er feux follets boven het moeras\u201d, wist ik niet meer van ophouden. \u201cDat zijn dwaallichtjes \u2026 en vaak ook van die giftige dampen. Dat noemen ze miasma \u2026\u201d<\/p>\n
Hij sprong van de sofa alsof er onder hem een krachtige veer in werking trad, gooide de armen in de lucht en vluchtte joelend van me weg.
\u2500\u201cIk ga rammen!\u201d hoorde ik hem roepen. \u201cIk geef hem zo\u2019n ram dat zijn kleren uit de mode zijn als hij bijkomt, maar eerst ruk ik hem de ogen uit de kop, zodat hij kan zien hoe ik hem in mekaar ram!\u201d<\/p>\n