Verspilde moeite

Het begon allemaal met een appel. Nee, ik heb het hier niet over de vrucht waarin Eva haar frivole tanden zette tijdens haar verblijf in de hof van Eden, maar over het exemplaar dat ik op zekere dag uit een fruitschaal opviste en met een mes bedreigde.

“Zou het mogelijk zijn,” vroeg ik me af, “om die helemaal te ontbloten, zonder dat de schil in stukken breekt?”
Ik probeerde zo’n striptease te bewerkstelligen, hetgeen grandioos mislukte. Ook mijn tweede en derde poging faalden, maar de vierde keer slaagde ik met glans in mijn onderneming. O, wat was ik trots.

Van het een kwam ik in het ander. Binnen de kortste keren trachtte ik een sinaasappel op dezelfde manier van zijn gewaad te ontdoen. Ook dat had ik snel onder de knie. Vervolgens waren de aardappelen aan de beurt en sinds gisteren wijd ik me aan een gekookt ei. Tjonge, wat is dat een kommer en een kwel! Als je heel even een zuchtje durft te lozen, ligt het broze omhulsel gelijk in de puinpoeier. Daar zal ik ongetwijfeld wel even zoet mee zijn.

Het is natuurlijk een van de totaal onzinnige dingen waarmee de mensheid zich bezighoudt en er komt absoluut niets heuglijks van, dus is het allicht even nutteloos als het kammen van een bronzen paard, maar dat zijn televisiekijken en ganzenborden ook, om maar iets te noemen.

Copyright Uilenvlucht 2018 Frontier Theme