Ongenode visite

Dan denk je dat je alles gehad hebt en dan krijg je dit.

Ik sta bijwijlen godsverbaasd over de wegen die mijn lenige, ja soms zelfs razende fantasie durft in te slaan. Wat mij echter met niet aflatende verwondering vervult, is hoe men in dromen de grenzen van de realiteit kan overstijgen en opgaan in de onzinnigste fictie. Alle worstjes op een stokje!

Vannacht droomde ik dat ik sliep, hoe gek dat ook mag klinken. Ik lag in bed en schrok wakker, omdat een olifant doodgemoedereerd mijn kamer binnenstapte. Dingdong! In mijn hele huis zijn alle deurgaten misschien net groot genoeg om een olifantenkop door te laten, maar mijn bescheiden slaapvertrek kreeg meteen het hele beest over de vloer, dat bovendien meteen op het bed ging zitten en mij zodoende onder zijn niet te onderschatten achterwerk begroef. Dompteurs in het algemeen en olifantentemmers in het bijzonder kunnen je vertellen dat het soms maanden geduldig africhten vergt om olifanten het kunstje van het zitten bij te brengen, maar mijn exemplaar had daar geen enkele moeite mee. Hij bedolf me onder zijn indrukwekkende ruif en ik probeerde spartelend aan de verstikkingsdood te ontsnappen.

Ik was echter nog niet aan het eind van mijn beproeving. Om het allemaal nog weerzinwekkender te maken, begon die olifant plots te schijten. Santé, mijn ratje! Ik kan jullie verzekeren dat er uit zo’n enorm poepgat geen benepen drollemansje opduikt, maar een hele emmer stront en ik kreeg dat allemaal over me heen. Je wil er toch niet bij zijn! Ik ben anders al niet om een scheldwoord verlegen, maar vannacht bakte ik het helemaal bruin. Ik probeerde me vrij te worstelen, ploeterde aldus door de drekhoop en schold het beest vierkant in de rondte … tot ik plots echt wakker schrok, omdat ik op de vloer naast het bed belandde.

Bah! Ik voelde me zo vies dat ik meteen onder de douche ging poedelen, hetgeen mij zo verkwikte dat ik daarna de slaap niet meer kon vatten. Kijk ik ben een groot dierenvriend, maar als die olifant me dat nog een keer lapt, zou die liefde weleens flink kunnen bekoelen. Er zijn grenzen!

Copyright Uilenvlucht 2018 Frontier Theme