Aphrodite achterna

Bij Colruyt waren de mandora’s in de aanbieding. Laat dat nu toevallig vruchten zijn die een wit voetje bij me hebben, spreekwoordelijk dan, want de mandora heeft hoegenaamd geen voetjes en bovendien is die van nature zo oranje als het Nederlandse koningshuis.

De mandora is namelijk een in mijn ogen heel geslaagde kruising tussen de mandarijn en de orange, ofte de sinaasappel, die niet alleen tjokvol sap steekt, maar zich tevens bijzonder makkelijk laat pellen en bovendien ook nog voortreffelijk smaakt. Helaas zijn er in het delicate vruchtvlees ook verraderlijke pitten gehuisvest en niet te min, want in sommige exemplaren trof ik wel dertig van die vervelende ettertjes aan. Af en toe echter stuit ik op een mandora waarin zich hoegenaamd geen pitten ophouden. Geen sikkepit! Dat verbaast mij zeer en dan vraagt een nieuwsgierig mens zich geredelijk af waarom de telers, terwijl ze toch aan het kruisbestuiven zijn, er niet voor zorgen dat al hun vruchten vrij van zonde zijn.

Misschien moet Colruyt eens iemand met een onderzoek belasten en naar het land van oorsprong, Cyprus, sturen, om na te speuren of men van die hybride in pitloze uitvoering eerder regel dan uitzondering kan maken. Ik houd me van harte aanbevolen voor dit snoepreisje deze taak. Ik spreek een mondje Grieks en ook wat Turks, dus zal men me daarginds geen blauwe bloempjes op de mouw spelden of me met een kluitje in het riet sturen.

Copyright Uilenvlucht 2018 Frontier Theme